Yargılarımız ve Yargılamalarımız …
Hangisi daha kolay?
Yargı mı yargılamak mı ?
Anlamak mı?
Anlamaya çalışmak mı ?
İnsanların neyi ne için yaptığını bilmeden, oturduğumuz yerden ahkam kesmiyor muyuz hepimiz bazen …
Canımız isteyince olayı ‘a’ tarafından , istemeyince de ‘z’ tarafından yorumlamıyor muyuz?
Hiçbir şeyi bilmeden, en çok biliyormuşçasına susmadan konuşmuyor muyuz?
Ya da en son taktiğimiz, tribe bağlamıyor muyuz?
Bağlıyoruz, hem de en kralından…
Peki sonuçta ne oluyor…
Kim neyi kazanıyor, kim neyi kaybediyor hiç düşünüyor muyuz?
Bazen, insanların bizi nasıl gördüğü değil de, bizim kendimizi nasıl gördüğümüzün önemini unutuyoruz, atlıyoruz…
Bizim onları ne şekilde gördüğümüz onları ilgilendirmiyor, onların bizi ne şekilde gördüğü ise bizi ilgilendirmiyor aslında.
Boş vaktimiz var, Allah sağlık vermiş sıhhat vermiş, e bari bunu değerlendirelim diyerek, oturup gereksiz şeyleri takıntı yapıyor, takıntılarımızı diğerlerinin takıntılarıyla bir rekabet haline sürüklüyoruz…
Paylaşılamayan ne, aslında bilmiyoruz…
Kimimiz ben biliyorum derdinde, kimimiz ben doğruyum…
Kimimiz ben güzelim derdinde, kimimiz ben süperim…
Kimimiz ben güçlüyüm derdinde, kimimiz ben ezerim…
Hep bir benim babam senin babanı döver çocukluğunun tekrar tekrar dinlenen 45’lik versiyonu gibiyiz …
Tek sıkıntı 45’likler kolay kolay kırılmazlar, bizler her kelimede unufak oluyor kendi içimizde dağılıyoruz ...
Lakin, anlamıyoruz ...
