Zeliha ÇERİKAN TORUN

Yalın'ın zalim diye bir şarkısı vardı...

Çok ta güzel bir klibi...

Her sabah işe giderken metroya biner bekleme alanında beklerken de mp3 calarimda o şarkıyı açar dinlerken kendimi o klipte yaşıyor gibi hisseder ve bundan da büyük bir mutluluk duyardım...

O zamanlar metrobüs yok...

Metro çok güzel ve eşsiz bir durum...

Saygıda henüz bitmiş değil tabi o zamanlar...

Hem büyüğe saygı var hem bayana...

Hatta çocuklar da değerli...

Durakta simit, selpak ya da su satanlarda delikanlı satıcı...

Kadın ya da erkek blöften değil hakikaten ihtiyacı olduğundan orda...

Ne severdim o metronunuzuuun kocaman alanını...

Gitar çalanlar,  dans edenler...

Tıklım tıklım olan yürüyen merdiven...

Şimdi metrobüsler var müthiş birşey...

Hızlıca gidiveriyorsun gideceğin yere ama iç kısmını sanırım anlatmama gerek yok...

Allah'ım kapıya yapışık gidiyor insanlar üst üste...

Ter kokusu mu daha baskın sinmiş sigara kokusu mu bu konuda referandum yapılır...

He birde parfüm kokusu var tabi inceden inceden...

En çok anlam veremediğim de gezmeye giden teyzelerin çoluk çocuk gelin evlat kim varsa dolusup binmeleri... Yok tabi ki binsinlerde ben korkuyorum onların yerine o çocuklardan biri düşecek biri kaybolacak biri inemeyip metrobüste kalacak... Evhamda lisans yaptığım doğrudur   ama elimde değil...

Ve en can alıcı bölüm benim için gençlerin zibidi olanları... Sözlükte ki ikinci anlamını kullanarak ifade ediyorum ki ; yersiz ve zamansız davranışları olan...

Çok üzülüyorum hiç mi rahatsız olmuyorlar o yaşlılar ayakta onlar otururlarken...

Ya uyuyor taklidi yapıyor...

Ya da gözüne gözüne baktığın halde o da senin gözüne gözüne bakıyor o kadar arsız...

Utansın diye sen oturuyorsan sen kalkıp yer veriyorsun utanmak ne kelime umrunda bile olmuyor...

Yazık...

Birde metrobüse binince birden entellesen bir topluma sahibiz herkesten buram buram kültür akıyor... 

En çokta sirf yer vermemek icinaçıköğretim kitaplarının hep ilk sayfasini okuyan pardon bakan tiplere gülüyorum ben   o ilk sayfa hiç bitmiyor heralde her satırını ezber yapıyor evlat bilemiyorum 

Akordion çalan çocuklar favorim...

Hatırla sevgili sarkisinicalaraktan o kapıdan hızla girip diğer kapıdan çıkana kadar herkes sevgilisini hatırlıyor   kimi para veriyor kimi laf sayıyor kimi kes diyo kimi indiriyor ilk durakta...

Ben gulumseyenlerden ve varsa az da olsa mutlaka para verenlerdenim... Sebebi her ne olursa olsun müziğe ve o küçücük parmaklarıyla onu calabilme becerisine saygım sonsuz...

Mendil de alırım ben hiç kıyamam...

He birde metrobüsteselfie keyfi var o kısma hiç girmiyorum 

Metrobüsten İndiğimde kendimi uykudan uyanmış gibi hissediyorum hep...

Çünkü yarım saat kırk dakikada geçen herşeyeger benim için rüya ya da kabus gibi   doluluk ve boşluk durumuna göre ruhaniyetim değişiyor 

O yüzden ben genelde bizim Kıraclar diye adlandırdığımız mavi özel halk otobuslerini tercih ediyorum...

Trafikte olsa mis gibi oturuyorsun...

Havasizsa muavin abi cam acıyor yaşlı ya da hamile  binerse eğer asla ayakta kalmıyor neden bilmiyorum metrobüste ki kalkmıyor ayağa ama otobüste ki kalkıyor ...

Ya da muavin abi veya orada ki başka bir yolcunun bakışı dahi yetiyor...

Ya da tüm bunlar bana öyle geliyor...

Ya da benim artık eve gidip uyumam lazım   iniyorum ben görüşürüz