Bahtsız Kardeşler
Çelebi Mehmet idi abimiz,
Kıydı üçümüze,
Şeyh Bedrettin bile kurtulamadı,
Musayı sevdi diye.
Şükür,
Babam padişah değildi.
Yoksa,
Ölmek bir kardeş elinden.
Çok ağrıma giderdi.
Nice padişah efendilerimiz,
Kıydılar kardeşlerine,
Kanları düşmesin toprağa diye,
Sağolsunlar boğdurmak oldu adetleri,
Kesmek yerine.
Ölümü bilmiyordu annesi.
Üç gün oldu Habil, halâ uyanmadı,
Anne yüzünü yokladı,
Soğuktu,
Üç gün başında durdu,
Üç gün başında ağladı.
On abiler, bırakmışlar işi gücü,
Küçük Yusufu öldüreler,
Bir insaflı durun dedi,
Aklıma bir fikir geldi.
Bari kuyuya atın da,
Rastlar belki kervana,
Yusuf ‘un yüreği buruk,
Mısıra sultan olsa da.
On abinin yürekleri taştan katı.
Baba bitkin sabır taşı,
Hepsi Peygamber çocukları.
Bahtına ne çıkar bilemezsin.
Kime kardeş kime evlat olmayı,
Sen tain edemezsin.
Levhi mahfuz da görsen bile,
Yazgıyı silemezsin.
Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.