Anamın Ölümü!
Dokuz kardeş yapıştık senelerce memesine,
Çeke çeke indirdik ta karın bölgesine,
Hem biz sömürdük hem babam,
Ne vardı ölecek ah anam ah anam.
Bir bilsen o gün ne çok ağladık,
Kendimizi yerlerden yerlere attık,
Senin için ölmüş dedikleri duyuldu ya,
Daha çocukları susturamadık.
Kıyametimiz koptu meğer anam.
Niye bağırıyor bize şimdi babam.
Abanmış kardaşlarım meğer üzerine,
Hiç kimse değildi o gün kendinde,
Kimseyi çekip alamadım üzerinden anam,
Yıkamak için bekledi seni biraz,
Donuk yüzlü kadın imam.
Yerini şimdi kimler doldurur oy oy.
Bir çınardın devrildin üstümüze oy oy.
Altında kaldık bu acının oy oy,
Anam öldü mü diyeceğim ben şimdi.
Daraldı göğsümün kafesi daraldı,
Vurdu sillesini felek yaşım on altı,
Ah anam ah çok ani olmadı mı bu.
Kardaşlarım daha çok ufaktı,
Babamın hâkimdi evde çatık kaşı,
Özgürlükmüş hadi nerede öyle,
Annem atılırdı hep önümüze.
Tiz bir sesti arkadaş ıslıkları,
Bu çık demek idi bana dışarı,
Mahalle mahalle gezerdik,
Adımlardık her gün sokakları,
Bitmeyen enerjimiz vardı.
Bu enerjide meğer annem vardı.
Ana gitti her şey bitti.
Seneler nede çabuk geçti.
Şimdi elden daha çok el olduk,
Yaşamaktan yorulduk.
Hak adalet hani nerde,
Vicdanlar kokuştu sinelerde.
Korktum ürktüm bu gidişten,
Bu yalancı kardeşlikten.
Gel gör bizi rüyamızda,
Sonra dön git.
Doğuracak ne vardı anam,
Bunca yezit.
Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.