Mustafa KAPLAN
Adamla Şeytan (Manzum Hikaye)
Bir adam Şeytanla sıkı dost olur
Bazen ona yoldaş, bazen post olur
Gezerlerdı dağ tepe hep beraber
Bırakmazlardı gezilmedik nice yer
Bir gün geçti bir köyden yolları
Gördüler bir sürü Allah'ın kulları
Bir düğünde halay çekmekte kadın, erkek
Oyunda herkes tüm hünerlerini dökerek
Ritmine amade kılıp bedenleri mutasıl
Ah keşke bitmese derlerdi bu fasıl
Raks edip uyarak sesine oynak havanın
Şen şakrak altında gök tavanın
Gördüler halay başını bir dilber çeker
Bellini oynatıp, hem gerdan büker
Bu dediler, hori veyahut melek
Oynamakta mahir hem çok civelek
Bir sevdiği vardı kızın, aynı köyden
Canından çok severdi hem de her şeyden
Şeytan girdi kızın kalbine tuzak kurup
Düğünün karmaşasından hemen dem vurup
Dedi git şimdi sevgilin tek ve yalnız
Kapısını çalıver onun hemen apansız
Vuslatla müjdele iki yüreği
Burada durmanın hiç yok gereği
Süzülüp halay'dan çekip gitti kız
Bizimki ,Şeytana dedi bu ne hız
Haydi dedi Şeytan, gidip bakalım
Boynuna görünmez ipi takalım
Gittiler, iki genç tartışır durur
Oğlan günah dese, o kız kudurur
Kabul dedi oğlan, abdest alayım
Sonra bu kavl üzre sadık kalayım
Girip tuvalette geçirdi zaman
Cümle necaset'e büründü o an
Buyur dedi kıza, işte gör benim
Varsın necasetten pislensin tenim
Yanmaktan iyidir böylesi bence
Rabbim dedi artık bitsin işkence
Tiksinip oradan kaçtı kız hemen
Şeytan, bak gördün mü tutmadı dümen
Oğlan boynundaki ipi çıkardı
Hem kendini,hem de kızı kurtardı
Arkadaşı dedi boynumda ip yok
Şeytan, dedi ip gerekmez senden çok
Vardır böyle, peşi'm sıra yürürler
Hizmetimi itirazsız görürler.
