Mehmet ERDİL
1945 KIŞ GECELERİ
Duman yürüdü yaylamızın düzüne,
Odun koydum guzünenin közüne,
Kırağı düştü penceremin üstüne,
Yollar kapanmadan gel hadi hadi.
Kar boran erken gelir köyümüze,
Bembeyaz olur hep karşı ki meşe,
En fazla altı ay idare ederiz,
Yazdan biriktirdiğimizle.
Her akşam bir evdeyiz beş on kişi,
Orada anlatılır hikâyelerin en iyisi,
Gölgemiz duvarda bizden kalabalık,
Ocağın kızıl alazında yüzlerimiz kızarık,
Kurt adam anlatılınca nefes kesilir,
İçimizden biri hep kurt zannedilir.
Birbirimize bakamayız korkudan,
Yaşar gibi konuşur hikâyeyi anlatan.
Büyüklerin kulakları ajansta,
Toplanırlar köy odasında,
Harp yıllarıdır bütün dünyada,
Dertlidir büyükler, suskundur halleri.
Bir dağ türküsü gibi yanıktır köyüm,
Hâlâ atılan toplar kulaklarımda güm güm.
Çanakkale hatıralarında gömüldüğüm.
Kastamonu köylerinden veli çavuşum ben.
Mehmet ERDİL
