Hararetle Seçim sonuçlarını eleştiren, %50 oy almış bir siyasi oluşuma ağza alınmayacak sözler sarfediyordu ihtiyar, dönüp suratına baktım bön bön. “Sen ne saygısız adamsın” tarzında ki bakışlarımın eşliğinde devam etti.
“Helal olsun erdoğana deveye diken insanı öpen yaranır” dedi. İçimden çektiğim ya sabırların haddi hesabı yok elbette. Bu halkın %50 sinin teveccüh ettiği bir seçimde, seçmene ileri geri konuşmak hadsizliktir, ahlaksızlıktır bana göre. Bu memlekette çobanın oyuyla kendi oyunu bir tutmayan, zihniyetler herzaman boyunun ölçüsünü almıştır sandık başında.
İhtiyar devam etti “ Demek ki, yalandan ağlıyorlarmış televizyonda işçiler, yalandan eylem yapıyorlarmış, memnunmuşlar hallerinden” Sabır taşı da bir yerden sonra patlayı verir ama yaşlı insan saygısızlık etmekten kaçınıyorum. Bir adamı Ankara’da, Konya’da, Hopa’da ayrı günlerde, farklı eylemlerde bağırırken gördüğümüz geliyor aklıma. Sonra da televizyona çıkıp yapılan işkenceleri anama anlatamadım diye ağlayan adam geldi gözümün önüne. Attıkları taşla yaraladıkları polisin anasına hesap vermeyen hadsizler gördükleri işkenceyi analarına söyleyememek den yakınıyor, ne kadar trajikomik bir durum öyle değil mi?
Çalıştıkları iş yerinden maaşlarını alamayınca haklarını aramaya çıkanlar, verdikleri emeğin karşılığını almak isteyenler, yaptıkları kötülüğün karşılığını almaktan şikayet ediyorlar. Hak haktır, kimsenin kimsede hakkı kalmaz. Bu hak bazen deste deste para, bazen bir bardak su, bazen bir fıst biber gazı, bazende joptur, gülü seven dikenine katlandığı gibi, taş atmayı sevende, biber gazına, jopuna katlansın.