Facebook Twitter Linked-in Whatsapp

Öyle oluyor değil mi? Safını değiştirince insan, huyunu da değişitiriyor. Hatta hatta, zamanında hiç hak vermediği tarafa, haklıymışsın diyebilmek için kendini paralıyor da paralıyor.

En tepedeyken bir insan, niye aşağılara inmek ister ki?

Kendilerinin iyiliğine çaba verdiğiniz herşey, size sitem olarak geri dönüyor. Reva mı?

Bazen, tam bir salak gibi, ki bundan hiç gocunmuyorum, saygı ve sevgimden izahta bulunuyorum. Niye biliyor musunuz? Yanlış anlamasınlar diye. Çok sevdiklerini söyledikleri insanları, hiç sevmediklerini bildiğimden ve insan kırmama gibi bir hastalık taşıdığımdan ve bundan mütevekkil de  yanlış anlaşılmamak adına yaptığım açıklamalardan ötürü, bugün benim zan altında kalmam ne kadar hak ? 

Screenshot uygulamasını çok kullanırım ben. Hem beynen, hem kalben, hem de telefonumla ...

Ben başımda gezdiririm sevdiklerimi hiç problem değil, lakin hatta hatta dedemin deyimiyle fakat, ama, lakin incitilmek hoş değil ... Hiç hem de ...

Yere göğe sığdıramadığım ve sırf onları yerden yere vuranlara, onların değerli olduklarını göstermek adına bunu herkeslere gösterdiğim ve  bundan ötürü de, adını dahi anmadığım cibiliyetsizlerin arkamdan çemkirdikleri kelimelerle benim kıymet verdiklerimin bugün aynı imada bulunuyor oluşu gerçekten çok tuhaf ... Ve çok alkışlanabilir bir durum ...

Aman huzurlu olsunlar aman keyifleri kaçmasın aman sebep olmamayayım demeyin. Huzur da bozun sebep te olun.

Çünkü, sonra bir bakıyorsunuz sizin o yere göğe koyamadıklarınız, sizi hem de çok gereksiz ve lüzumsuz bir ithamla anmaya ve anılmaya itiyor.

Nezakete nezaketle karşılık verilir, sevgiye sevgiyle. Gözünüze sokulan sevgiye ve insanlığa, ama yalan ama gerçek kayıtsız kalamazsınız, tıpkı sizin de yaptığınız gibi.

Siz buna ne dersiniz bilemem, ama ben insanca davranmak derim. Bundan da hiç vazgeçmeyeceğim. 

Herkesin, herkeslerin canı sağ olsun efendim hem de milyon kere ...

Güzel bir hafta sonu olsun ...

— KÖŞE YAZISI SONU —