Demokrasi Tahammül Demektir
Açık giyinen kadının kapalı olana; kapalı olanın açığa karışmasının tarih olduğu zannedildiği ülkemizde ,şort giyen bir genç kızımızın iki yobaz tarafından saldırıya uğraması gerçekten çok rahatsız edici!..
Herkesin seçtiği tarz doğrultusunda yaşamını özgürce; ama kimseye zarar vermeden sürdürmesi gayet doğaldır. Buna farklı yaşam tarzı olanların karışmak gibi bir hakkı yoktur.
Türban takanla, takmayan iki kadın, kol koka gezip arkadaş olabiliyorlarsa; başkalarının bunlardan herhangi birine mütecavizine eylemi ikisi arasındaki oluşan bir birlikteliği bozmaya yöneliktir.
Bu saldırıların arkasında dini ve ideolojik nedenler olabileceği gibi; açıkça bir sapıklığın bariz belirtilerini de işaret edecek türden.
Her ne kadar Demokrasi deniliyorsa da, bazı kişi veya kişilerce ya bu sistem yeteri kadar anlaşılmıyor veyahut işlerine geldiği gibi bir kullanım söz konusudur.
Oysa demokrasi hak ve hukuku ön plana alarak, fark gözetmeksizin, herkese eşit mesafede bir yaklaşımı ihtiva eder. Dini dili kökeni yaşam tarzı her ne olursa olsun, yasalarla belirlenmiş konseptlerle, bireysel hak ve özgürlüklerin yaşanmasını güvence altına alır.
Yani bu sistem öyle herkesin aklına eseni yapmak veya kendince makul görülmeyeni bir saldırı modunda bertaraf etmek değildir.
Ne kadar insan varsa; o kadar fikir ve mizaç vardır. Demokrasi kimsenin yaşam tarzına bir müdahale olmaksızın, kişinin serbestçe kendini ifade edebilirliği üzerinde inşa edilmiş en olgun bir sistemdir. Sabırla, karşılıklı hoş görüyle beslenir.
Birey; fikir ve düşüncelerine, seçtiği yaşam biçimine kimseyi bir entegrasyon dayatmasıyla karşı karşıya bırakamaz. Bu tamamen sistemin işleyişine terstir.
Benimsenen fikir ve yaşam tarzına dışarıdan bir müdahalenin vuku bulmasıyla; bireyin yasalar çerçevesinde hak arayışı, ilgili platformlarda bir seyir gerektirir. Burada kanun koyucu; ona mağduriyetinden dolayı, kendi yöntemleriyle karşılık vermesini salık vermez. Bizzat işin takipçisi olup, yasal işlevi hukuk çerçevesinde tahakkuk ettirir.
Herkes kendi hakkını kendi öznel yöntemleriyle almaya kalkışırsa o zaman kaostan geçilemez.
Burada kanun yapanlar da; kanunlar doğrultusunda yaşam arz eden bireyler de karşılıklı bir güvenin tesisine çalışmalıdır.
Yani birey; devlet’in gücünü yanında hissedip, koruyup, kollayacağına iman etmelidir.
Devlet ise; Demokles'ın kılıcını kanun çiğneyenlerin üzerinde tutarken; kanunlara riayet edenlere de güven aşılamalıdır.