NADASA KALMALI ...

Unutma beni çiçeklerini çok severdim düne kadar ...
Artık sevmiyorum ...
Çünkü bence 'unutma beni' cümlesi, bir çiçek için çok ağır ...
Çünkü bence 'unutma beni' cümlesi, insana bile ağır...
Bir insan unutulacaksa, bence hiç sevilmemeli ... Ayrıca gene bir insan birisinin ona, 'beni unutma' demesiyle de, unutulmayacak olmamalı...
Bence bir insan, ya hiç sevmemeli ya da hiç unutmamalı ... Bunun ne bir bahanesi, ne de bir hikâyesi, olmamalı ...
Tabi ki, unutulan da unutanı an itibariyle unutup sayfayı açmamak üzere kapamalı ...
Her gün beslediğim yusufçuklar ...
Başını okşadım diye yanımdan ayrılmayan site önünde ki köpekcikler ...

İnsan üzülüyor bazı insanların bu denli vefalı olamayışlarına ...

Sonra da gülümsüyor insan  sahi vefayı bilen kaldı mı ki acaba diye düşünerek ... 

Hal böyleyken, samimiyetten uzak samimiyetsizlerle burun buruna gelmişken ve nankörlük artık en zirvede iken insan bazen artık bıkma noktasına gelebiliyor ...

Unutma beni çiçeği demiştim ya, işte tam da o noktada herkesi her şeyi unutmak istiyor insan ... Öyle ya insan bazen biraz nadasa kalmalı ... Her şeyi de nadasa bırakmalı ...

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.