Her gün taze ekmek alıyordum. Penceremin mermerine bir parçasını didiklerdim. Kuşlarda faydalansın diye. Ama gelmezlerdi penceremin pervazına. Benim pencere güneş görmezdi, Oysa karşı komşum her gün kırıntı koyardı, Kuşlar oradan faydalanırdı. Hatta komşuları “yine sevindiriyorsun” derlerdi. Üzülürdüm neden gelmiyorlar diye. Ama ben hiç yılmadan her gün koyardım. Akşam olunca bakardım gelmemişler, Bende parçaları toplar suyuma ya da çaya banar yerdim. Aradan uzun zaman geçti böyle, Bir vapur iskelesinde oturuyordum bankta, Oruçluydum o gün, Ve hava soğuk olduğu için vapur iptaldi, Herkes orucunu açmıştı suyla ve yanında varsa bir yiyecek ile , Ya da Restaurant larda. Ama ben son paramı vapur biletine almıştım. Neyse sonra vapur geldi hava sakinleşti, Evime gittim. Dolabı açtım iki zeytin vardı. Yanına çay yaptım ama ekmeğim yoktu. Sonra paramda, zaten bugün işte çıkmamıştı bana. Gittim camı açtım dünden kalan ekmek parçası var mı diye. Ne göreyim bir de, Kuşlar ağızlarında kocaman ekmeklerle penceremde. Bu ne dedim önüme koydular sonra uçtular. O gece uykuya daldım sahura kalkmadan önce bir rüya, Rüyamda. “sen hep paylaştın onlar gelmediler oysa komşun beğenmediği ve artıkları koydu bu ekmek senin hakkın” dediler Uçan kuşlar bana… nilTyum

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.