GECE

Gök yüzünü aydınlatan , kainat ‘ı  ısıtan Güneş  nihayet ışınlarını , sıcaklığını bulutların arasına saklama telaşında. Akşam saatlerinde Güneş’in batışını,  tepelerden seyretmeye  doyum olmuyor. O essiz bir tabloyu andırıyor. Eşsiz tabloyu gözler önüne seren  var.  Yavaş , yavaş bir perde gibi karanlık çökmeye başlıyor. Yıldızlar , uçsuz , bucaksız göklerden  yer yüzüne parlak ışıklar gibi göz kırpmaya başlıyor. O  Yıldızlar  Nur’dan  birer avize. Geceyi aydınlatmaya  gönülden talip olmuşlar. Karanlık ağır ,ağır, geceyi örtüyor.Ay parlıyor gecenin içinden.  Hep  güler yüzlü ve parlak  Ay parladıkça deniz üstünde yakamozlar oynaşmaya başlıyor. Minicik dalgalar   kıyılarda raks etmeye başlıyor. Ay ışığında kristal  gibi yakamozlar .Gök yüzünde yıldızlar inci taneleri uzaklardan selam yolluyor.  Duyguları coşturuyor. Bu eşsiz tabloyu  yaratan ı düşünmeden duramıyor insan.

Neler iham ediyor .Aşk ile çırpınan yürekler, acıyı hisseden kederli insanlar. Geleceğe umudunu bağlayanlar.  Yarını bekleyen belki yarını göremeyeceğini bilerek sevme çabasında olanlar.

Gece sessiz, sessiz yerini alıyor. Güneş  doğana , seher yeli esene kadar kainat  gül yüzlü Ay’a, emanet. Geceler kim bilir neler saklıyor. Nelere gebe. Hangi feryat gecenin  sessizliğinde çınlayacak.  Hangi  güzellik  gönül pencerelerinden huzur bekleyen umut dolu yüzlere yansıyacak. Gecenin sessiz sırrını bilmek imkansız. Ancak geceyi, günü , Yıldızları, Güneşi , kainat’ı

yaratan,  bilir. Gecenin sessizliği çökmüş ıssız çöllere dönmüş İstanbul .İşte  kalp sesinin çığlıklara dönüşü, Bilinmeyen , ama beklenen sonsuzluğun sırrının düşlere yansıması.

Gök yüzünde yıldızların pırıltıları ulaşılması zor . Serap gibi . Uzaklardan gülücükler gönderiyor. Gönlünü onun  gül bahçesinde gezdirenler için.  İlerleyen saatlerde  gece sessiz ve ıssız görünüyor. O berrak gök yüzü bir şeyler anlatıyor. Çözülmez bir bilmece. Kimi zaman  bir işkence.  Kimi zaman dert ortağı.  Sırdaş geceler . Gece  en sadık dost.  Onu  sevmek için pek çok sebep var. Gün doğanda sırları güneş  ışınlarının ardına gizleyen sır vermeyen umut aşılayan geceler.

 Onunla söyleşir dertleşirim.  Bilir zaten derdimi kederimi anlatmama gerek kalmaz. Başımı kaldırıp gecelere selam verince sorar bana herkes derin uykuda sen neden buradasın. Hayranlığım artar gözlerim dolar ve gece anlar beni. Her gün Güneş yeniden doğacak. Yeni gün yeni umut doğuracak. Umut aşılar , sevgiyi yüreğime ışınlar. . Güler yüzlü  Ay ve karanlık geceler. Paylaşırım sessiz, sessiz  derdimi , sevincimi.  Azalır derdim kederim. Çoğalır sevincim  gök yüzündeki Yıldızlar sayısınca.

Sevincimi, coşkumu paylaşınca.

Kiremitten Damlalar

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.