Saat 23 olmuştu..
Annesi, gec oldu hadi kalk dedi. Çocuk "biraz daha dedi."

Tamam diyebildi 5 dakika daha izin veriyorum. Pazarlıklar başladı.


 

Çocukların hayatı büyükleriyle nasıl aynı olabilir ki?

Ebeveynleri aynı saatte uyumak ve benzer telefonu kullanmak.



Çoğu çocuk erken uyumadığı için aileler şikayetçidir.
Bir ebeveyn olarak erken saatte yatmazsan çocuk da uyumak için erken yatmayı öğrenmez.
Bazı çocukların aileleri ile birlikte sabahladığını bile görebiliyorum..
Çocuklar söyleneni değil gördüğünü yapar...

Biraz zor belki gerekirse çocuklar uyuyuncaya kadar yatağa gitmek.
Belli bir süre sonra zaten düzene girecektir.
Bunu istikrarlı bir şekilde tekrarlamak gerekiyor.

Diğer bir konu da teknolojik cihazlar..
Teknolojiye karşı değilim bir ebeveynden daha fazla telefon kullanan çocukları görüyorum..
Çocukları, televizyonlar ve telefonlar büyütüyor. Aileden ahlaki değerlerden uzaklaşıp yalnızlaşan birer kişilik oluşuyor. Hayatları toz pembe olan çocukların büyüdükçe toz pembe olarak devam edeceğini düşünüyorlar.
 

Zaman zaman yapılan hatalar o kadar çoğalıyorki,



Ne mi oluyor sonunda.?
Telefon verirsen yemek yiyebilirim diyen
çocuklar..

Kitap oku, ödevini yap diye sorumluk verilen çocuklar fakat ebeveyn televizyon ve telefonda geçirdiği zamanı görür çocuk..

Özellikle titiz anne ve babaların, çocukların kırlarda serbestçe dolaşıp toprakla oynamalarına izin vermezler. Üstünü kirletme sözlerini duyuyorum.

Peşinden sürekli bunu yapma, onu yapma. Gibi sözler duyuyorum. Çocuklar birşeyler yapmamayı öğreniyor.

Bırakın çocukları bahçelerde koşsunlar, çamurda oynasınlar.
Kendileri oyunlar bulsunlar..

Beyinlerini gereksiz şeylerle doldurmak yerine.
Bir ebeveyn olarak öğretmek ve farkındalık yaratmak en önemli görevimiz.

Bırakın çocuklar çocukluğunu yaşasınlar,

Sevgiyi alan çocuklar sevgi verebilir.
Öfkeyi alan çocuklar öfkeyi verebilir.

Suçlu aramak en kolay şey ama önemli olan çözüm..

Başarmak herkesin yapabileceği şey değil.
İstikrar ve tekrarlar..

Kararlarınız arkasında olmak neye inandıysanız ve o yolda hep birlikte yürümek..
İletişiminizi koparmayın..
Hobiler edinin yaşlanınca ben ne yapacağım düşüncesine girmezsiniz ve çocuklarınıza örnek olursunuz.

Çocuklar duymazlar.
Duysalar bazen tepki vermezler. Belkide bilgisyarda en sevdiği oyunu oynuyordur.

Sınırlarınızı bilmek ve çocuklarınızla zaman harcayın. Bir gün o zaman gelince sizi pişmanlığınızla harcamasın...


Şükriye GÜNGÖR

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.