Küsmeyi Bilmedim Küsülmez dediler. Ancak bir mendil kuruyana kadar , sürer dediler. Öyle öğrettiler. Bilemedim ki gülen yüzlerin ardında sinsice hileler kurulurmuş. Oysa gülen birini görünce kanım ısınır. İçime sımsıcak bir şeyler akar. Neşem artar sevinirim gülüşleri severim. Ben gülünce yüreğim güler. Ağaçlar kuşlar güler. Fırtınalar diner Acılar biter sanırdım. Bilmedim suçum yok. 

Gülmeler sevdalı gönüllerden akan berrak sular gibi çağlar. İçim ,içime sığmaz. Nerden bileceğim ki Her gülüşü yürekten sanırım. İçten pazarlıklı sahte gülüşleri anlamam ki. Gülerim. Gülüşüm can evimdendir. Gülümsediğimde gül kokular saçılır .Ne yazık yanılmışım. Neden yanlış öğrenmişim. Neden doğrusunu demediler. Kuzu postunda hain kurt saklanırmış. Ancak keskin dişlerini görünce öğrendim Olsun yinede küsmedim. Dikkatli olmayı öğrendim Küsmeyi bilemedim hep kaderimmiş dedim. Yoksa isyan mı etmeliydim. Yok,yok bu da olmazdı.

İsyanı hiç öğrenmedim. Yinede gülmeye devam ettim Ben sevmeyi öğrendim. Tek bildiğim sevmek yürekten sevmek. Sevdiğim kalem kaşlı al yanaklı dilber değil. Sararmış yaprağın hüzünlü yolculuğu. Yeni açmış goncanın taze sevinci. Yavrusunu gagasıyla besleyen Kumrunun neşesi. Gece karanlığında otlar arasında dolanırken duyduğu sesle oklarını çıkaran kirpinin ürkekliği ışığın etrafında dönen kelebeğin coşkusunu sevdim Sevdiklerimi birer ,birer toprağın koynuna bırakırken göz yaşlarıma eşlik eden hatıraları sevdim.

Onlar gidince boynum büküldü. Hasret bağında vuslat türküleri söyledim yine küsmedim,öğretmediler. Hiç küsmedim. Özledim , ağladım , sevindim yine ağladım küsmedim. Üzüldüm, kırıldım incindim, yinede küsmedim.her darbede kendimde kusur aradım. Kusurum olmasa da kimseye kızmadım. Küsmedim de. Önemli olan kalpti. Onu incitmesinler diye çaba sarf ettim. Öyle sağlam bir kaleye sakladım ki kalbimi. Her acı söz gülüşüme sebep oldu..her hançer saplandığında kalbim gül bahçesine gizlendi. Güller öylesine sahip çıktılar ki. Güzellikleri hançeri saplayan yürekleri dağladı Ben hiç küsmedim. Hayatı sevmeyi güllerden öğrendim. Bana küsme dediler.

Ancak mendil kuruyana kadar olurmuş. Öyle öğrettiler. Sonra birer , birer terk edip gittiler. Onlara mı asla küsmedim. Hep hasret bağında vuslat türküleri söyledim.

Sevgiyle Kalın, Sevdanızla Yaşayın.
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.